Lourdes 2026, evaluatie: 18 computers en 12 entiteiten samengebracht op de videowalls

Einde van de operatie in Lourdes. Gedurende die 48 uur hebben een honderdtal mensen, in de zalen, de videowalls gevolgd. Wij waren met z’n tweeën, in wisselploegen aan de knoppen, 24 uur per dag. De prefectuur van de Hautes-Pyrénées vat het samen in één zin: het bezoek van paus Leo XIV “is in goede omstandigheden en zonder ernstig incident verlopen”.

Hier is onze evaluatie, met cijfers. De volledige casestudy, met het verhaal, de foto’s en de video’s van de opbouw, staat online.

Een buitengewoon evenement

De officiële cijfers, na het bezoek gepubliceerd door de pers, geven de schaal aan:

• ongeveer 200.000 mensen over het weekend van 26 en 27 september;
• 3.000 politieagenten en gendarmes, met de militairen van operatie Sentinelle en van de luchtmacht, en een dispositief tegen drones;
• 700 hulpverleners: 370 brandweerlieden, 280 hulpverleners van het Rode Kruis en de Orde van Malta, 50 zorgverleners van de SAMU;
• 475 mensen opgevangen door de hulpdiensten, waaronder 9 absolute noodgevallen.

Achter dit dispositief was een zaal nodig waar al deze diensten elkaar zien, met elkaar spreken en samen beslissen.

Wat we hebben ingezet

De prefectuur bracht een breed scala aan diensten samen. De oorspronkelijke vraag betrof 8 captures, dat wil zeggen 8 computers om op de muren te tonen. Aan het einde van de operatie toonden we er 18, voor een twaalftal entiteiten, op één beeld.

• Twee hoofdmuren van elk 9 schermen, samen meer dan 20 m² beeld.
• Drie satellietzalen, met een vingertop bediend, elk met tot 8 bronnen dankzij onze Multiprise HDMI.
• Vijf tot zeven schermen van 65 inch als herhaling van de muren, elders in de zaal.

De foto’s tonen maar een deel van de zaal. Ze was heel groot, en achter de panelen werkten nog veel andere diensten.

Eén computer voor twee muren

De twee muren en het bedieningsscherm werden bediend door één computer, elke muur in zeer hoge resolutie (4K). Deze computer had geen toegang tot Internet. Voor het evenement hadden we speciale scenario’s voorbereid, met een twaalftal zones die per entiteit een naam kregen. Eén bron kon meerdere zones voeden, op volledig scherm of in vier verdeeld.

Op het vlak van betrouwbaarheid is niets aan het toeval overgelaten:

• Zestien dagen voorbereiding, waarvan dertien met tests op het testsysteem.
• Tien gebreken die de tests aan het licht brachten, allemaal verholpen vóór de opening. Verschillende verschijnen pas na uren gebruik: een demonstratie van tien minuten had ze niet getoond.
• 24 uur uithoudingstest zonder onderbreking, twee muren, scenariowissels na elkaar, voordat de versie werd vastgelegd.
• De operator houdt de controle. De software herstart nooit uit zichzelf een bron: in een crisiszaal beslist de mens.

Resultaat: van zaterdag aan het einde van de middag tot maandag, om het halfuur een meting, geen enkele crash.

Maximale veerkracht: dat is ons devies

Voor elke schakel die kon uitvallen, hadden we ter plaatse een reserve, aangesloten en uitgeprobeerd:

• Een reserveserver, naast de bedieningscomputer, klaar om het over te nemen.
• Televisie via antenne. Een UHF-antenne, een tunerkaart met twee ingangen en een DVB-T-stick, om de zenders via de antenne te ontvangen als de online stream wegviel.
• QuickShare in de zaal. QuickShare draaide op onze server, achter onze router, zonder enige behoefte aan Internet. De gast op het laatste moment sluit aan op het netwerk van de zaal, via Wi-Fi of via onze kabel, opent een link, klikt: zijn scherm staat op de muur. Niets te installeren, geen account, geen geluid doorgestuurd.
• De in Frankrijk gehoste versie, als reservewiel. Als het netwerk van de zaal zou wegvallen, schakelden we erop over, op beslissing van het team. Voor de gast hetzelfde gebaar en hetzelfde scherm.

Het netwerk van de locatie heeft het hele weekend heel goed gewerkt. Geen van deze reserves hoefde te worden ingezet. Ze hadden allemaal gekund. In het slechtste geval hadden we altijd een oplossing: dat is veerkracht.

Het konvooi, camera na camera

Eén moment vat het nut van een gemeenschappelijk beeld samen. Maandag, rond 8 uur, waren onze ogen op de muren gericht om het konvooi tot aan de luchthaven te volgen. De beelden losten elkaar af: camera’s van het heiligdom, dan de gemeentepolitie, dan de Police nationale, dan de Gendarmerie.

Een kolonel van de gendarmerie, als een dirigent, leidde ons om de beelden van de diensten in hetzelfde kader samen te brengen. De beslissers, bijeen, met de vinger op een detail, overlegden en beslisten dan.

Wat we onthouden

HDMI brengt samen wat netwerken scheiden. Twaalf entiteiten, dat zijn twaalf informatiesystemen die niet met elkaar verbonden zijn, en dat is heel goed zo. CollectivView neemt het beeld van elke werkplek via een simpele kabel: men brengt de beelden samen op het scherm, nooit de netwerken.

De behoefte groeit, het systeem moet volgen. Van 8 gevraagde captures naar 18 in dienst: elke dienst die de muur ziet, wil er haar eigen beeld op brengen. Een bron toevoegen is één HDMI-kabel meer, geen project.

Lang testen, dan vastleggen. Het zijn de testdagen die de echte gebreken aan het licht brengen.

Het zwaarst is de kabel die eruit gaat. In een tijdelijke zaal verplaatsen de werkplekken zich: een kabel die niet goed vastzit, een venster dat verplaatst moet worden, een scherm dat men beter uitbreidt dan dupliceert om alleen te tonen wat getoond mag worden. Dat vraagt geduld, en een team ter plaatse.

Er is niets opgenomen. CollectivView heeft tijdens het evenement geen enkele foto of video verzameld. En in de zaal in dienst waren foto’s verboden: die we publiceren dateren van de opbouw, de tests of het einde van de operatie.

Een tijdelijke zaal bouw je snel op. Twee dagen opbouw met drie personen, een afbraak die dezelfde dag van het vertrek begon: het verhaal van de bouwplaats staat in ons artikel over de opbouw.

Een crisiszaal slaapt niet. Meer dan 48 uur ononderbroken dienst, met z’n tweeën, in wisselploegen. Een evenement van deze omvang houdt men 24 uur per dag draaiend, en dat moet men voorzien.

Aan de glimlach van onze opdrachtgevers en van de deelnemers willen we geloven dat de dienstverlening alle verwachtingen heeft overtroffen. De kracht van het collectief.

Dankwoord

De teams van de prefectuur van de Hautes-Pyrénées waren opmerkelijk professioneel. Hartelijk dank aan Chrystel Abbadie en aan Maxime Dutrieux, van de SIDSIC van de prefectuur, en aan Patrice Cano, hoofd van de dienst informatie- en communicatiesystemen van SDIS 65. Dank aan Kimex voor de kwaliteit van zijn frames.

Een evenement te beveiligen, een controlekamer op te bouwen voor enkele dagen? Laten we erover praten · Bekijk de typische commandokamer

Bronnen van de officiële cijfers: France 3 Occitanie, balans van de hulpverlening en France 3 Occitanie, het dispositief.